Archive for the ‘Ergernissen’ Category

Iedereen kent ze wel, de typische verkopers. Niet de aardige mensen die voor je naar het magazijn willen lopen om te kijken of het artikel dat jij wil hebben nog in een andere maat verkrijgbaar is. Ook niet de verkopers die je informatie geven waar je echt wat aan hebt. Nee, de verkopers die nog minder over het product weten dan jij zelf.

Vandaag was het weer zover, ik liep in de stad op zoek naar een nieuwe dagcreme. Nou heb ik al 1001 verschillende geprobeerd en ben nog steeds op zoek naar de fijnste creme voor mijn gezicht. Ik liep de Douglas in om daar informatie te halen over een creme die goed past bij mijn huid. Ik liep de winkel binnen en werd vrijwel meteen aangesproken of ik naar iets op zoek was, ik vertelde dat ik een dagcreme zocht die niet al te duur was en goed was voor mijn huid. De mannelijke verkoper in kwestie liep naar een rek en pakte de eerste de beste dagcreme die hij kon vinden. Zonder ook maar naar me te kijken of te vragen wat voor soort huid ik heb probeerde hij me de creme aan te smeren. Een creme voor een droge huid… juist, dat is zo’n beetje het tegenovergestelde van wat ik nodig had!

Nog geen 10 minuten later stond ik weer buiten, zonder dagcreme.
Verkopers… soms kan ik ze wel wat aandoen als ze zo graag behulpzaam over willen komen maar eigenlijk zo snel mogelijk weer van je af willen.

Het komt niet vaak voor, maar soms kan ik me doodergeren aan een bepaald soort mensen. In deze rubriek kun je mijn irritaties volgen, en je mening hierover geven.

Zelf ben ik allerminst een professioneel fotograaf, maar met mijn passie voor fotografie én mijn grafische opleiding waar fotografie een vak was weet ik er wel het een en ander van. Fotografie is een dure hobby, allereerst zul je een camera moeten hebben die aan je eisen voldoet. Als je denkt dat je dan klaar bent heb je het grotendeels mis. Hoe meer je leert over fotografie, hoe meer je verlangt naar allemaal verschillende objectieven. En objectieven zijn… tja, ook duur! Dan komen de accessoires er nog bij, maar geheugenkaartjes, batterijen, draadontspanners, flitsers en filters kosten ook allemaal geld. En net als je dat allemaal bij elkaar hebt gekregen kom je erachter dat je computer eigenlijk niet goed genoeg is voor die zware Photoshop bestanden. Conclusie: fotograferen is duur!

Daarom kan ik er niet zo goed tegen om in de dierentuin rond te lopen. In de dierentuin vind je namelijk ‘dierentuin-fotografen’. Mensen met camera-apparatuur waar je u tegen zegt, maar zonder verstand van het hele fotograferen. Dit merk je aan een paar punten:

• De man/vrouw in kwestie heeft de camera op de automatische stand staan. Grappig om te zien als ze in een binnenverblijf van bijvoorbeeld apen een foto willen maken. De camera gaat automatisch flitsen wat reflecteert in het glas, mislukte foto gegarandeerd!
• Vrijwel alle lenzen die je koopt hebben een zonnekap tegen lens-flare (die gekleurde vlakken in beeld als je tegen de zon in fotografeert). De ‘dierentuin-fotograaf’ heeft ook een zonnekap, maar gebruikt hem niet en laat hem dus lekker op z’n kop op de lens zitten tijdens het fotograferen.
• Centreren! De composities van de foto’s die door deze mensen gemaakt worden zijn allemaal hetzelfde, alles staat in het midden. Dit hoeft niet erg te zijn, alleen zijn foto’s met een andere compositie meestal spannender om te zien.

Tegen al deze fotografen zou ik willen zeggen: ‘koop een goed boek over fotograferen (en lees dat ook), ga op cursus, leer je camera kennen door te oefenen óf ruil je dure apparatuur in voor een prima compact cameraatje. Hier kun je net zo’n prima foto’s mee maken op stand ‘automatisch’ als met een grote dure spiegelreflex.