Archive for the ‘Theater’ Category

Een tijdje terug hebben jullie al kunnen lezen hoe goed het festival Noorderlach georganiseerd was. Afgelopen weekend was het dan zo ver en kon heel Nederland zelf zien dat de Tamboer in Hoogeveen zichzelf belachelijk aan het maken was.

Na ongeveer 4 uur treinen kwamen we dan eindelijk aan in het druilerige Hoogeveen. Vanuit het station liep ik richting het centrum waar ik al snel de brasserie had gevonden waar drie vriendinnen zaten te wachten. We aten wat bij een pizzeria en konden toen richting het theater. Daar aangekomen waren er nog niet veel mensen. We zochten een plekje in de foyer en naarmate de tijd voorbij ging hoe groter onze groep vriendinnen werd. Ondertussen maakte we nog even een praatje met Wilko Terwijn, die ons vertelde dat hij zo midden in de foyer moest gaan optreden voor een zaal die eigenlijk zat te wachten totdat de deuren voor Club Melchior van Ruben Nicolai, Ruben van der Meer en Tijl Beckand open zouden gaan.

Zo gezegd, zo gedaan. Wilko ging optreden voor een zaal met mensen die eigenlijk gewoon zaten te kletsen en te drinken voordat de grote zaal open ging, en na een half uurtje stroomde de foyer leeg en stond hij nog een half uur te spelen zonder publiek. Ook in de pauze kwam er iemand optreden in de foyer, maar zijn microfoon stond zo zacht dat hij niet eens boven de kletsende menigte uitkwam.

Na de voorstelling van Club Melchior zou de afterparty komen, eentje waarvan wij al wel het vermoeden hadden dat ook dit niet door zou gaan. Ruben van der Meer aka DJ Fluffer zou komen draaien, maar nee, zelfs dit ging niet door. En dat kan me allemaal niet zoveel schelen, maar het is gewoon belachelijk dat er zoveel mensen zijn die misschien wel 100,- euro hebben uitgegeven aan vervoer, overnachtingen, kaartjes etc. voor een festival wat je geen festival meer kan noemen.

Het begon met Katinka Polderman, Ernst van der Pasch, Op Sterk Water, Eric Kollor en nog veel meer, en uiteindelijk bleef er niets meer van over. En als zelfs de cabaretiers die moeten spelen er geen zin meer in hebben, dan heb je het toch wel grondig verpest als organisatie…

Afgelopen donderdag ben ik naar de theatershow ‘Avondje Bergkamp’ van onder andere Arie Koomen geweest. Al driekwart jaar had ik de kaartjes hiervoor in huis, en ik was ondertussen wel benieuwd geworden naar wat voor iets het eigenlijk zou zijn. Ik had echt geen idee!

Eenmaal in het theater aangekomen zochten we een plekje (het was vrije zit) en besloten de laatste twee plekken op de tweede rij te pakken. De eerste rij was ook nog vrij, maar je weet maar nooit wat er daar met je gaat gebeuren haha. De show begon en hieronder staat een beschrijving van het verhaal zoals op de site van Arie Koomen zelf: “In Een Avondje Bergkamp betrekken Arie en zijn vrouw een appartementje in Benidorm. Zee, zon en vakantie, wat wil je nog meer?  Maar zoals altijd laait een oude vertrouwde discussie weer op: de vrouwen willen hun spaarzame vrije tijd besteden aan bijkletsen, terwijl de mannen nu eindelijk tijd hebben om voetbal te kijken. Hoe lost dit zich op? Of valt er net iets meer te regelen? Is het verschil tussen man en vrouw nu heerlijk, of juist een ramp…?”

Samen met Edo Brunner, Kim Goedegebure, Renate Reijnders  en Bob McLaren speelt Arie dit grappige, soms flauwe maar zeker erg leuke toneelstuk!

Op een gegeven moment zag ik Arie al een tijdje onze kant op staren en voelde ik dat er iets aan zat te komen. Gelukkig voor ons werd de man die naast ons zat eruitgepikt, en werden wij alleen maar genoemd omdat de man ‘tussen 3 vrouwen’ inzat. Twee daarvan waren wij, de andere was zijn eigen vrouw. Gelukkig gebeurde er dus niets met ons.

Na de show zijn we nog even wat gaan drinken en na gaan kletsen over onder andere de voorstellig. De show was uitverkocht, en dat is erg goed voor het theater want het inmiddels bekende Midi Theater, wat eerst het Adje (van Paul de Leeuw) Theater zou worden, had nog nooit eerder vol gezeten. Sterker nog, de andere keren dat ik daar was waren er hooguit een rij of 6 verkocht.

Het was dus een leuke show met een combinatie van een vast script en wat improvisatie hier en daar. Zeker de moeite waard, ook al schrikt de naam misschien een beetje af omdat je verwacht dat het over voetbal gaat (dat is dus zeker NIET!). Op naar volgende week, dan ga ik eens live naar de liedjes van Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van de Ven (Jurk dus!) luisteren tijdens de show Avondjurk.

Zoals jullie in mijn korte beschrijving van mezelf al konden lezen ben ik behoorlijk gek op het theater. Rond april of mei is het altijd zover en komen de theaterboeken van het nieuwe seizoen uit. Ik spit alles door, maak een lijstje met voorkeuren en wacht  geduldig tot de dag dat je online kunt bestellen. Dan bestel ik meteen alle voorstellingen voor een heel jaar, bij verschillende theaters, en kan ik er weer een jaar tegenaan. Niet dat het dan blijft bij die voorstellingen, meestal komen er last-minute altijd nog wel shows bij in mijn lange lijst.

Gisteren ben ik naar de eerste show in 2010 geweest. Het was de show van Leon van der Zanden, een cabaretier met meerdere avondvullende programma’s op zijn naam. Ik ging naar zijn huidige show, Cola. Met het bestellen van de kaartjes driekwart jaar geleden had ik er rekening mee gehouden dat hij nogal vaak dingen vraagt aan mensen vooraan in het publiek. In plaats van een plaatjes te kiezen op rij 1 of 2 ben ik dus veilig op rij 5 gaan zitten. Wel lekker in met midden natuurlijk, ik wil het wel goed zien! De show was al vrij snel uitverkocht, dat beloofde dus wat!

Toen we de zaal binnen kwamen zat Leon al op een stoel op het podium. Er stonden geen lampen op hem en het zaallicht was gewoon aan dus niemand besteedde echt aandacht aan hem. Iedereen was nog vrolijk aan het kletsen toen het zaallicht uitging, toen klonk er applaus. Best typisch volgens Leon, dat hij daar al een kwartier zat en dat er pas applaus kwam als de lichten uitgaan! De show werd opgebouwd in drie delen.

• Een deel dat best serieus was, met dingen uit zijn persoonlijke leven (natuurlijk niet 100% écht, ook aangedikt of bijverzonnen), maar wel gebaseerd op zijn leven van vroeger en nu.
• Hele grappige stukken waarbij je bij jezelf denkt: “Hoe kom je in hemels naam op zo’n ideeën!?”.
• Dialogen met het publiek waar dus een deel improvisatie bij komt kijken.
• Stukken zonder tekst waarin hij onder begeleiding van muziek een scene uitbeeldde.

Deze drie delen werden constant afgewisseld wat zorgde voor een hele dynamische show. Je kon je geen moment vervelen! Het ene moment hing iedereen aan z’n lippen en was het doodstil in de zaal omdat het over best pijnlijke onderwerpen ging en nog geen seconde later was de hele serieuze sfeer weg en was het lachen, gieren, brullen (letterlijk voor sommige mensen in de zaal). Na een tijdje ging het over het onderwerp ‘chicks’. Wat zijn chicks? Hoe oud zijn chicks? En wie voelt zich een chick? Leon ging op zoek naar een chick in de zaal en vond iemand op de tweede rij. Na een tijdje kwam hij erachter dat deze vrouw 36 jaar was, en dus niet meer in de categorie ‘chick’ viel. “Okee, ik ga op zoek naar een leukere chick in de zaal”, kondigde hij aan. Hij doorzocht de eerste rijen en ik voelde hem al aankomen… “Jij daar, in het midden van rij 5!” Damn, dat was niet mijn bedoeling van de avond!

Leon: “Denk je dat je een chick bent?”
Ik: “Ik zou het niet weten”
Leon: “Okee, als er iemand op staat loopt en die roept ‘Heej, chick!’ voel je je dan aangesproken?”
Ik: “Nee”
Leon: “En als er iemand is die roept ‘Eej, chickie! Kom eens hier chickie!’ voel je je dan een chick?”
Ik: “Nee…”
Leon: “En als er een groep jongens op staat staan die allemaal roepen (met buitenlangs accent) ’Chick, kom eens hier chick. Niet doorlopen chick, ja jij daar! Kom dan chickie, pssttt!’ wat doe je dan?”
Ik: “Heel hard doorlopen!!”
Leon: “Ja, zeker omdat het buitenlanders zijn hè!”

Nouja, ik denk dat het een beetje zo’n ‘had je bij moeten zijn’ moment was. Maar ik vond het eigenlijk wel grappig. Ik heb in ieder geval genoten van de show en ga zeker nog een keer terug als hij met een nieuwe show komt! Toen de show afgelopen was kreeg hij bloemen van het theater die hij aan de vrouw van 36 op rij 2 gaaf. Wel aardig omdat hij haar eigenlijk het meest ‘voorschut’ gezet had in de show. Ik dronk nog wat in het theatercafe en viel als een blok in slaap toen ik thuis kwam.