Author Archive

Hij is nog steeds niet helemaal af, maar het komt al in de buurt geloof ik! Nu moet ik er nog voor zorgen dat alles mooi in elkaar overloopt en dat de achtergrond er minder ‘achtergeplakt’ uitziet. Zodra hij écht af is zet ik hem natuurlijk weer hier neer. Het zal alleen nog wel even duren ben ik bang, met dit warme weer heb ik steeds minder vaak zin om op mijn computer bezig te zijn. Het is gewoon té warm op mijn kleine kamertje!

Oh, en voor de oplettende kijkers onder jullie, het is idd Taylor Swift. Nouja, dat was het voorbeeld waar ik vanuit ben gegaan, ik ben wel afgeweken van een hoop dingen aan de originele foto!

Hebben jullie nog punten die ik kan verbeteren?

Voetbal? Dat is toch die sport waar 10 mannetjes tegen één bal lopen aan te trappen en er dan 1 iemand voor een net staat die die bal tegen moet houden? Juist, ik ben niet echt een fanatieke voetballiefhebber, eigenlijk kijk ik maar drie weken per twee jaar voetbal en dat is natuurlijk met het EK en WK. Maar als het dan eenmaal zover is komt er op een of andere manier een oerinstinct naar boven dat alleen maar genoegen neemt met het winnen van wedstrijden. En ik moet zeggen, dat gaat vrij aardig dit jaar haha. Robben, van Persie, Kuyt, Afellay, Elia, Sneijder, van Bronckhorst, van der Wiel, Mathijsen, de Jong, Huntelaar, van der Vaart, van Bommel, Ooijer en natuurlijk Stekelenburg. Stuk voor stuk zeiden die namen me een aantal weken geleden nog helemaal niets, maar inmiddels staat het complete elftal van Nederland in mijn geheugen gegrift.

Alles lijkt inmiddels in het teken van voetbal te staan. Op dagen van wedstrijden gaat de de telefoon op het werk nauwelijks, tijdens de wedstr.ijd is er natuurlijk helemaal niemand die belt. Mensen nemen massaal vrij of gaan met het hele bedrijf gezamenlijk de wedstrijd bekijken. ’s Avonds staan de kroegen vol met uitzinnige oranjefans en of het nou maandag, dinsdag of weekend is, niemand lijkt er meer mee te zitten. Nu we dan eindelijk in de finale zijn gekomen is het allemaal nog veel en veel erger. Afgelopen wedstrijd keken er 12,7 miljoen Nederlanders naar de tv, en daar zijn de Nederlanders die op dat moment op vakantie zijn en daar kijken niet eens in meegerekend, dat is toch niet normaal meer!

En het mooiste van alles vind ik nog dat menig mens er compleet van overtuigd is dat het lot van de laatste wedstrijd in handen (of moet ik zeggen, armen) ligt van…. jawel, de Duitse octopus Paul die op de afbeelding hieronder de wedstrijd Duitsland-Spanje voorspelde en opnieuw zijn gelijk haalde!

Gisteren besloot ik weer eens aan de slag te gaan met schilderen in photoshop. De ene dag gaat het beter dan de andere, maar ik geloof dat ik gisteren wel een goede dag had! Het is nog lang niet af, maar hier alvast een paar stapjes richting eindresultaat.

Poeh, het is even geleden maar ik heb dan ook een super drukke maand achter de rug! Druk met werken, theatervoorstellingen bezoeken en andere leuke dingen doen! Ik ga proberen weer meer te schrijven hier want ik mis het toch wel. Toen ik een week geleden op zoek was naar een mooie foto van een boom op internet kwam ik via google op veel resultaten. Dit beeld trok in het klein al mijn aandacht, ik zag in de boom namelijk het silhouette van een ballet danseres! Zien jullie het ook meteen? Vandaar dat ik de inspiratie kreeg om er een illustratie van te maken.

Iedereen kent ze wel, de typische verkopers. Niet de aardige mensen die voor je naar het magazijn willen lopen om te kijken of het artikel dat jij wil hebben nog in een andere maat verkrijgbaar is. Ook niet de verkopers die je informatie geven waar je echt wat aan hebt. Nee, de verkopers die nog minder over het product weten dan jij zelf.

Vandaag was het weer zover, ik liep in de stad op zoek naar een nieuwe dagcreme. Nou heb ik al 1001 verschillende geprobeerd en ben nog steeds op zoek naar de fijnste creme voor mijn gezicht. Ik liep de Douglas in om daar informatie te halen over een creme die goed past bij mijn huid. Ik liep de winkel binnen en werd vrijwel meteen aangesproken of ik naar iets op zoek was, ik vertelde dat ik een dagcreme zocht die niet al te duur was en goed was voor mijn huid. De mannelijke verkoper in kwestie liep naar een rek en pakte de eerste de beste dagcreme die hij kon vinden. Zonder ook maar naar me te kijken of te vragen wat voor soort huid ik heb probeerde hij me de creme aan te smeren. Een creme voor een droge huid… juist, dat is zo’n beetje het tegenovergestelde van wat ik nodig had!

Nog geen 10 minuten later stond ik weer buiten, zonder dagcreme.
Verkopers… soms kan ik ze wel wat aandoen als ze zo graag behulpzaam over willen komen maar eigenlijk zo snel mogelijk weer van je af willen.

Een tijdje terug hebben jullie al kunnen lezen hoe goed het festival Noorderlach georganiseerd was. Afgelopen weekend was het dan zo ver en kon heel Nederland zelf zien dat de Tamboer in Hoogeveen zichzelf belachelijk aan het maken was.

Na ongeveer 4 uur treinen kwamen we dan eindelijk aan in het druilerige Hoogeveen. Vanuit het station liep ik richting het centrum waar ik al snel de brasserie had gevonden waar drie vriendinnen zaten te wachten. We aten wat bij een pizzeria en konden toen richting het theater. Daar aangekomen waren er nog niet veel mensen. We zochten een plekje in de foyer en naarmate de tijd voorbij ging hoe groter onze groep vriendinnen werd. Ondertussen maakte we nog even een praatje met Wilko Terwijn, die ons vertelde dat hij zo midden in de foyer moest gaan optreden voor een zaal die eigenlijk zat te wachten totdat de deuren voor Club Melchior van Ruben Nicolai, Ruben van der Meer en Tijl Beckand open zouden gaan.

Zo gezegd, zo gedaan. Wilko ging optreden voor een zaal met mensen die eigenlijk gewoon zaten te kletsen en te drinken voordat de grote zaal open ging, en na een half uurtje stroomde de foyer leeg en stond hij nog een half uur te spelen zonder publiek. Ook in de pauze kwam er iemand optreden in de foyer, maar zijn microfoon stond zo zacht dat hij niet eens boven de kletsende menigte uitkwam.

Na de voorstelling van Club Melchior zou de afterparty komen, eentje waarvan wij al wel het vermoeden hadden dat ook dit niet door zou gaan. Ruben van der Meer aka DJ Fluffer zou komen draaien, maar nee, zelfs dit ging niet door. En dat kan me allemaal niet zoveel schelen, maar het is gewoon belachelijk dat er zoveel mensen zijn die misschien wel 100,- euro hebben uitgegeven aan vervoer, overnachtingen, kaartjes etc. voor een festival wat je geen festival meer kan noemen.

Het begon met Katinka Polderman, Ernst van der Pasch, Op Sterk Water, Eric Kollor en nog veel meer, en uiteindelijk bleef er niets meer van over. En als zelfs de cabaretiers die moeten spelen er geen zin meer in hebben, dan heb je het toch wel grondig verpest als organisatie…

Afgelopen donderdag ben ik naar de theatershow ‘Avondje Bergkamp’ van onder andere Arie Koomen geweest. Al driekwart jaar had ik de kaartjes hiervoor in huis, en ik was ondertussen wel benieuwd geworden naar wat voor iets het eigenlijk zou zijn. Ik had echt geen idee!

Eenmaal in het theater aangekomen zochten we een plekje (het was vrije zit) en besloten de laatste twee plekken op de tweede rij te pakken. De eerste rij was ook nog vrij, maar je weet maar nooit wat er daar met je gaat gebeuren haha. De show begon en hieronder staat een beschrijving van het verhaal zoals op de site van Arie Koomen zelf: “In Een Avondje Bergkamp betrekken Arie en zijn vrouw een appartementje in Benidorm. Zee, zon en vakantie, wat wil je nog meer?  Maar zoals altijd laait een oude vertrouwde discussie weer op: de vrouwen willen hun spaarzame vrije tijd besteden aan bijkletsen, terwijl de mannen nu eindelijk tijd hebben om voetbal te kijken. Hoe lost dit zich op? Of valt er net iets meer te regelen? Is het verschil tussen man en vrouw nu heerlijk, of juist een ramp…?”

Samen met Edo Brunner, Kim Goedegebure, Renate Reijnders  en Bob McLaren speelt Arie dit grappige, soms flauwe maar zeker erg leuke toneelstuk!

Op een gegeven moment zag ik Arie al een tijdje onze kant op staren en voelde ik dat er iets aan zat te komen. Gelukkig voor ons werd de man die naast ons zat eruitgepikt, en werden wij alleen maar genoemd omdat de man ‘tussen 3 vrouwen’ inzat. Twee daarvan waren wij, de andere was zijn eigen vrouw. Gelukkig gebeurde er dus niets met ons.

Na de show zijn we nog even wat gaan drinken en na gaan kletsen over onder andere de voorstellig. De show was uitverkocht, en dat is erg goed voor het theater want het inmiddels bekende Midi Theater, wat eerst het Adje (van Paul de Leeuw) Theater zou worden, had nog nooit eerder vol gezeten. Sterker nog, de andere keren dat ik daar was waren er hooguit een rij of 6 verkocht.

Het was dus een leuke show met een combinatie van een vast script en wat improvisatie hier en daar. Zeker de moeite waard, ook al schrikt de naam misschien een beetje af omdat je verwacht dat het over voetbal gaat (dat is dus zeker NIET!). Op naar volgende week, dan ga ik eens live naar de liedjes van Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van de Ven (Jurk dus!) luisteren tijdens de show Avondjurk.

Zoals afgesproken hierbij wat foto’s van Carnaval. Ik ging verkleed als pop want deze spullen had ik nog liggen van de introweek vorig jaar op de kunstacademie. Nog een paar witte beenwarmers gekocht om het wat warmer te maken en echt 10 winkels afgegaan voor knal, knál roze oogschaduw voordat ik die eindelijk gevonden had. Het verkleden en opmaken was vooral ook erg leuk. Helemaal omdat een vriendin hier niet vandaan komt en nog nooit carnaval had gevierd, we moesten haar dus omtoveren haha.

Toen we klaar waren met verkleden zijn we naar de stad gegaan voor de optocht. Helaas vielen er grote gaten tussen de wagens, dus zijn we na een tijdje toch maar een  café op gaan zoeken voor de nodige warme van chocolademelk met baileys! Daarna op de terugweg nog in wat plaatselijke feestjes terecht gekomen waar ook de polonaise niet kon ontbreken. Het was leuk, maar voor mij is 1 dag wel genoeg!

• Zon, een hele boel zon.
• Naar de kapper en blij zijn met mijn haar als ik terug kom. Normaal gesproken ben ik een week later pas blij met het resultaat omdat ik het dan zelf in model heb gebracht.
• Fluitende vogeltjes horen als ik ’s ochtends op moet staan.
• Een nieuwe camera kopen en veel nieuwe en mooie foto’s maken.
• Mijn nagels lakken op een moment dat ze genoeg tijd hebben om te drogen.
  Het lijkt echt eeuwen te duren bij mij!
• Een heleboel leuke nieuwe jurkjes, rokjes, sjaaltjes, schoenen en sieraden kopen.
• Alles gedaan hebben wat ik écht moet doen zoals mijn kamer schoonmaken
• Kunnen snoepen zonder een gram aan te komen
• Tientalle verschillende series volgen op tv
• Iets of iemand vinden die boeken kan binden voor een zacht prijsje
• Meer dan 10 meter kunnen lopen op ‘killer heels’!
• Ruimte voor 2 extra boekenkasten, de mijne is echt overvol

Standbeeld van de Kruikenzeiker

Carnaval en Evelien gaat niet echt goed samen. Ik woon dan wel in Brabant, maar eigenlijk heb ik niet zoveel met carnaval. Het hele verkleden wel, dat vind ik juist wel erg leuk! Maar om dan 5 dagen en nachten lang in een overvolle kroeg te staan waar constant  bier over je heen wordt gegooid… nee, dat is niet aan mij besteed. Dat carnaval van oorsprong een katholiek eetfestijn is waarbij mensen zich nog een laatste keer te buiten konden gaan aan eten voordat de vastentijd  begon kun je er nu al helemaal niet meer uithalen.

Het is niet dat ik het niet heb geprobeerd, het is gewoon niets voor mij. Het ergste is nog carnaval vieren in een dorp waar iedereen elkaar kent. Dan voel je je echt een buitenstaander van een andere planeet die bij toeval in dat café terecht is gekomen. Ik blijf liever in ‘Kruikenstad’, de stad van de ‘Kruikenzeikers’!

Als kind vond ik het wel leuk, elk jaar weer bedenken als wat je verkleed wilde gaan. Ik ben onder andere: indiaan, bloemenmeisje, hippie, SpiceGgirl, barbie-pop, zigeuner, en Assepoester geweest! Dit jaar ga ik het waarschijnlijk toch weer eens proberen! Dus benieuwd naar mijn outfit..? Blijf kijken!